Kres bankowej samowoli?

Bankowy Tytuł Egzekucyjny uprzywilejowuje bank, sytuując go w roli sędziego we własnej sprawie.

Oligarchia_finansowa.jpg

Nie powiem, przyjemnie zdziwiłem się czytając o orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego negującego zmorę kredytobiorców jaką jest Bankowy Tytuł Egzekucyjny. Wyrok TK idzie bowiem pod prąd polityki rządu RP dokładającego wszelkich starań, by w pierwszym rzędzie zabezpieczyć interesy bankowego lobby, nawet kosztem własnych obywateli. Wyjątkowo spektakularnym przykładem takich działań było (o czym pisałem niedawno w tekście „Ewa Kopacz – lobbystka banksterów”) skierowanie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pisma przestrzegającego przed stratami sektora bankowego „rzędu kilkudziesięciu miliardów złotych”, na jakie mogłoby narazić banki unieważnienie kredytów walutowych. Była to odpowiedź na wniosek Sądu Najwyższego Węgier domagającego się od ETS zakazu stosowania tego typu produktów finansowych. Nader charakterystyczne przeciwieństwo priorytetów.

A tu proszę – w odpowiedzi na zapytanie Sądu Rejonowego w Koninie, wyrażającego wątpliwość co zgodności BTE z Konstytucją oraz Europejską konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, TK uznał, że owszem, BTE jest sprzeczny z konstytucyjną zasadą równości. Konkretnie TK zakwestionował dwa przepisy: art 96 ust. 1 i 97 ust. 1 Prawa bankowego, dające bankom przywilej wystawiania tytułu egzekucyjnego będącego podstawą do egzekucji należności po nadaniu przez sąd klauzuli wykonalności. Tu należy zwrócić uwagę, że banki nie są zobligowane do powiadamiania dłużnika o wszczęciu postępowania, zaś sądy badają wnioski jedynie od strony formalnej (w ciągu 3 dni), bez merytorycznego postępowania rozpoznawczego, przy czym odwołanie się dłużnika nie wstrzymuje windykacji. Tego typu nierównoprawność obu stron procedury jest szczególnie rażąca w sytuacji, gdy bank nalicza wierzytelność „po uważaniu” – np. stosując maksymalny spread w przypadku kredytów walutowych. Klient może się odwoływać, ale co z tego, skoro egzekucja już trwa… Brawa dla sędziego z Konina, Michała Jankowskiego, który nie „klepnął” automatycznie jak większość jego kolegów klauzuli wykonalności, tylko zdecydował się skierować sprawę do TK.

Trybunał nie unieważnił BTE natychmiastowo – ustawodawca ma poprawić przepisy do 1 sierpnia 2016, jednak dzięki wyrokowi klienci banków mogą przynajmniej widzieć światełko w tunelu. Na osobną uwagę zasługuje tu zdanie odrębne złożone przez sędziego Andrzeja Rzeplińskiego, prezesa TK i prominentnego działacza Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, który lewitując w cudownym oderwaniu od rzeczywistości stwierdził, że to dłużnik nie spłacając należności narusza konstytucyjną zasadę równości, nie zaś bank, który wywiązał się z umowy udzielając kredytu. Cóż, od dawna podejrzewałem, że ta cała HFPC nie jest od żadnej obrony naszych „praw”, tylko przeciwnie – stanowi kolejne narzędzie tresury ideologicznej nadwiślańskich Aborygenów, a gdy trzeba – staje się również sojusznikiem kolonialnego układu III RP, którego jednym z filarów – prócz służb „tajnych, widnych i dwupłciowych” – jest banksterska międzynarodówka. Stanowisko profesora Rzeplińskiego w kwestii BTE tylko te podejrzenia potwierdza – w jego ujęciu solidarność establishmentu przeciw obywatelom okazuje się być zasadą nadrzędną nawet względem konstytucji.

Warto bowiem dopowiedzieć, co podniosła w uzasadnieniu sędzia Teresa Liszcz, a co kompletnie zignorował prezes Rzepliński, iż „bank jako wierzyciel i klient jako dłużnik – powinni mieć taką samą pozycję”. Tymczasem, klient zaciągając kredyt znajduje się na ogół w sytuacji przymusowej i chcąc nie chcąc musi wyrazić zgodę na stawiane przez banki warunki, włącznie z akceptacją BTE. BTE natomiast z miejsca uprzywilejowuje bank sytuując go w roli sędziego we własnej sprawie, który sam dokonuje merytorycznej oceny własnego roszczenia i tylko przedstawia je sądowi do formalnego zatwierdzenia. Prawo dłużnika do obrony jest sprowadzone do fikcji, bowiem przebiega ona w momencie, gdy komornik już zajmuje konta i wystawia majątek na licytację. Jak w takich okolicznościach dłużnik prowadzić ma długotrwałą i kosztowną batalię sądową przeciw potężnej instytucji finansowej – nad tym prof. Rzepliński pochylić się nie raczył.

Bankowy Tytuł Egzekucyjny jest ewenementem w skali Europy – zamiast skoncentrować się na reformie wydolności systemu sądowniczego w Polsce, ustawodawca wprowadził drogę na skróty w interesie jednej konkretnej branży, kosztem całej reszty uczestników obrotu gospodarczego. Nie sposób nie doszukiwać się tu zakulisowych praktyk charakterystycznych dla bantustanów, gdzie lokalne rządy i generalnie aparat państwa, funkcjonują jedynie na zasadzie wykonawców poleceń tych, u których siedzą w kieszeni, ze szczególnym uwzględnieniem międzynarodowych podmiotów eksploatujących swe „kolonie”. Pojawiające się co jakiś czas medialne doniesienia o kosztach przeforsowania takiej czy innej ustawy pokazują, że jest to inwestycja nader opłacalna. Jakby to powiedzieli panowie w białych kołnierzykach – o bardzo wysokiej stopie zwrotu.

Gadający Grzyb

Notek w wersji audio posłuchać można na: http://niepoprawneradio.pl/

Na podobny temat:

http://www.blog-n-roll.pl/pl/ewa-kopacz-%E2%80%93-lobbystka-bankster%C3%B3w#.VTZmRPBvAmw

http://blog-n-roll.pl/pl/polska-na-banksterskiej-smyczy#.VTZmXfBvAmx

Artykuł opublikowany w tygodniku „Gazeta Finansowa” nr 17 (24.04-07.05.2015)

Średnia ocena
(głosy: 1)

komentarze

Panie Piotrze!

Po prostu, jest to pozostałość po czasach, gdy banki były państwowe. „Zapomniano” to zmienić, gdy je prywatyzowano. :)

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)


@JM

Nie – BTE wprowadzono już po prywatyzacji.

pozdrawiam

Gadający Grzyb


Panie Piotrze!

W takim wypadku jestem zdumiony.

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)


@JM

A czemu tu się dziwić? Banki chciały mieć ścieżkę omijającą niewydolny system sądowniczy i sobie ją wylobbowały. W Polsce to ponoć nawet niedrogo wychodzi.

pozdrawiam

Gadający Grzyb


Panie Piotrze!

Byłem w stanie zrozumieć, że państwowe banki miały ułatwione ściąganie należności, bo w komunie taka rzecz to norma. Natomiast uchwalenie tego w „demokratycznym państwie prawa” zakrawa na sabotaż.

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)


@JM

Owszem.

pozdrawiam

Gadający Grzyb


Subskrybuj zawartość